Kävin japanissa kokeilemassa kielen toimivuutta. Ylläoleva logo on kassissa, jonka sain tilaisuudesta muistoksi.

Ruotsalaisministeri puhuu kaunista esperantoa. Klikkaa allaolevaa linkkiä, dankon!


Kiinnostaako sinua ESPERANTO? Kieli, joka ilman valloitussotia on levinnyt runsaassa sadassa vuodessa lähes kaikkiin maailman maihin?


JOPA KOIRANIKIN YMMÄRTÄÄ ESPERANTOA! (KLICK)

KATSO LISÄTIETOA JA OPETUSTA SUOMEN ESPERANTOLIITON SIVUILTA:


TAI ETSI JOTAIN MUKAVAA MAAILMANLAAJUISILTA SIVUILTA


Kurkkaas mielenkiintoisia kuvia Zamenhoffista (KLICK)

MARKKU SARASTAMON KIRJOITTAMA SATU: "KREIVITÄR" ESPERANTOKSI. KÄÄNTÄNYT "SALIKO"

KREIVITÄS -SATU SUOMEKSI (OPISKELUA JA VERTAILUA ESPERANTO -KÄÄNNÖKSEEN) KLICK.


M.A. NUMMINEN KANTAS "KUN MIA VIRINO EN LA PARKO..." "NAISENI KANSSA EDUSKUNTATALON PUISTOSSA" ESPERANTOKSI!

M.A. JOKUSEN VUOSIKYMMENEN MYÖHEMMIN SUOMEKSI. SAMA KAPPALE. (KLICK)


MATERIAALIA ARKISTOISTANI. KAUPUNKIUUTISET, HÄMEENLINNA. 2005.

ESPERANTO: (PIENI JUTTU HIIRIEN MAAILMASTA).

LA PLEJ NOVA ANEKDOTO!

MUSINO

Sur vojeto promenas musino kun siaj tri musidoj. Estas bela vetero, La suno brilas kaj chiuj estas ghojaj kaj kontentaj.

Subite aperas granda kato antauh ili sur la vojeto. Ili komprenas ke ili estas en danghero kaj ili ne povas savi sin.

Sed la musino estas sagha kaj inteligenta ptrino. Shi komencas boji kiel hundo; uha, uhha, uha...

La kato ektimas kaj rapide forkuras en la arbaron.

La sagha musino diras al siaj musidoj:

- "Karaj infanoj, estas bone paroli multajn lingvojn!"


M.A. NUMMINEN LAULAA "EN LA PARKO DE NIA PARLAMENTO". ESPERANTOKSI.

(De malnova libreto de jaro 1922 ? (mi acetis la libreton en Hungarujo 2007).

KURSA LERNOLIBRO. La praktika parola metodo de Dro Edmond Privat.

Privat docento de la Geneva Universitato

Kvara eldono 13 - 17 miloj.

1922 ESPERANTO - VERLAG, BERLIN 1922.

33. UKRAJNA POPOLA RAKONTO

Hieraŭ mi renkontis sur la strato vilaĝanon, kaj ni interparolis kune dum longa momento. Li rakontis al mi, ke li iam iris al Poltava. Mi lin demandis: Kion vi faris tie?

- Mi aĉetis sakon da pizoj (herne), li respondis.

- Bona afero, mi diris.

- Jes bona, sed ne tre. - Kial? - Ĉar tiun tagon en Poltava mi vizitis kelkajn drinkejojn, kaj kiam mi revenis, mi estis iom ebria (kännissä) kaj falis sur la strato kun mia sako. La pizoj disruliĝis sur la tero.

- Malbona afero! - Jes, malbona, sed ne tre. Kial? - Ĉar ne ĉiuj pizoj falis el la sako, kaj mi plantis la restantanj pizojn en mia ĝardeno, kaj ili bone kreskis.

- Bona afero! - Jes bona, sed ne tre, - Kial? - Ĉar la porko de mia najbaro iam enkuris la ĝardenon kaj difektis la tutan plantaĵon.

- Malbona afero! - Jes malbona sed ne tre. - Kial? - Ĉar preninte mian tranĉilon, mi mortigis la porkon kaj el ĝia karno faris bonan ŝinkon, porkaĵon kaj kolbasojn (makkara).

- Bona afero! - Jes bona, sed ne tre. - Kial? - Ĉar iun tagon la hundo de l´ vilaĝa pastro enkuris mian domon, saltis en la kuirejon kaj formanĝis la ŝinkon, la porkaĵon kaj la kolbasojn.

- Malbona afero! - Jes malbona sed ne tre. - Kial? Ĉar mi prenis denove mian tranĉilon, kaj mi mortigis la hundon. El ĝia felo mi faris belan pelton (turkki), belan mantelon por mia edzino.

- Bona afero! - Jes bona, sed ne tre. - Kial? - Ĉar postan dimanĉon mia edzino iris al preĝejo, kaj tiel pastro vidis ŝian pelton, rekonis la felon (talja, vuota) de sia hundo kaj forprenis la pelton de mia edzino.

- Malbona afero! - Jes malbona sed ne tre. - Kial? - Ĉar mi iris plendi (valittaa) al la juĝisto (tuomari), kaj ĉe la tribunalo (tuomioistuin) li komdamnis (tuomita) la pastron, redoni la pelton al mia edzino.

- Bona afero! - Jes bona, sed ne tre. - Kial? - Ĉar por gajni la proceson, mi devis fari donacon al la juĝisto, kaj mi donis al li mian bovinon.

- Malbona afero! - Jes malbona sed ne tre. - Kial? - Ĉar mia bovino estis tre malsana, kaj post unu semajno ĝi mortis en la bovinejo de la sinjoro juĝisto.

-

Tämän hauskan tarinan jälkeen seuraa joukko kysymyksiä:

KIO? (AFERO?)

1. Kion aĉetis la vilaĝano?

2. Kio estis en la sako?

3. Kio estis bona afero?

4. Kio estis malbona afero?

5. Per kio li mortigis la hundon?

6. El kio li faris pelton

7. El kio li faris ŝinkon?

KIU? (PERSONO)

1. Kiun mi renkontis?

2. Kun kiu mi parolis?

3. Kiu forprenis la pelton?

4. Al kiu plendis la vilaĝano?

5. Kiun komdamnis la juĝisto?

KIE? (LOKO)

1. Kie li plantis la pizojn?

2. Kien kuris la porko?

3. Kien saltis la hundo?

4. De kie venis la hundo?

KIAM? (TEMPO)

1. Kiam la vilaĝano falis?

2. Kiam li mortigis la porkon?

3. Kiam li estis iom ebria?

4. Kiam la edzino iris al preĝejo?

KIAL? (KAŬZO)

1. Kial la vilaĝano plendis al la juĝisto?

2. Kial li faris donacon al la juĝisto?

3. Kial li donis la bovinon?

4. Kial la bovino mortis?

KIEL? (MANIERO)

1. Kiel li mortigis la hundon?

2. Kiel li faris ŝinkon?

3. Kiel li faris pelton?

P.S.

AMIKOJ EN ESPERANTUJO!

Kävin Talvikin kanssa takavuosina Unkarissa ja kiertelin divareita. Kyselimme kaikkea esperantoon liittyvää. Löysimekin pieniä aarteita.

Yksi aarrearkkumme pohjimmainen on pieni vihkonen. Sen kansilehden tiedot ovat tässä:

KURSA LERNOLIBRO. La ?praktika parola metodo de Dro Edmond Privat.

Privat docento ?e la ?eneva Universitato

Kvara eldono 13 - 17 miloj.

1922 ESPERANTO - VERLAG, BERLIN 1922.

Tuo miltei sata vuotta vanha vihkonen on käsin sidottu ja täysin käyttökelpoinen esperanton oppikirja. Esipuheessa tekijä sanoo opettaneensa esperantoa niin Euroopassa kuin Amerikassakin jo vuodesta 1903!

Liitämme tähän kirjasta löytämämme ukrainalaisen kansantarinan, jonka nautinnollisesti luimme syksyisessä illassa öljylampun valossa piilopirtissämme.

Loppuun kirjoitamme kurssikappaleen kysymykset.

Markku Ja Talvikki

Korvessa 14/10 2013

NAIDA KANTAS: "NIGRAJ OKULOJ" (KLICK)

Ukrainalainen kansansatu numero kaksi.

AMIKOJ EN ESPERANTUJO!

Kävin takavuosina Unkarissa ja kiertelin divareita. Kyselin kaikkea esperantoon liittyvää. Löysinkin pieniä aarteita.

Yksi aarrearkkuni pohjimmainen on pieni vihkonen. Sen kansilehden tiedot ovat tässä:

KURSA LERNOLIBRO. Laŭ praktika parola metodo de Dro Edmond Privat.

Privat docento ĉe la Ĝeneva Universitato

Kvara eldono 13 - 17 miloj.

1922 ESPERANTO - VERLAG, BERLIN 1922.

Tuo miltei sata vuotta vanha vihkonen on käsin sidottu ja täysin käyttökelpoinen esperanton oppikirja. Esipuheessa tekijä sanoo opettaneensa esperantoa niin Euroopassa kuin Amerikassakin jo vuodesta 1903!

Liitän tähän kirjasta löytämämi ukrainalaisen kansantarinan, jonka nautinnollisesti lui syksyisessä illassa öljylampun valossa piilopirtissäni.

Markku

Korvessa 14/10 2013

Näin Suomessakin tunnettu tarina menee:

LA VULPO KAJ LA CIKONIO (kattohaikara)

Sinjoro Vulpo iam renkontis sur la strato Fraŭlinon Cikonion kaj invitis ŝin por vespermanĝo.

La longkola (pitkäkaula) fraŭlino akceptis plezure, kaj vespere ŝi alflugis la hejmon de la ruza invitinto.

La vulpo ŝin tre affable akceptis:

-"Ho, fraŭlino, kiel mi estas ĝoja, vidi vin tie ĉi! Vi vere faras al mi tre grandan honoron. Sidiĝu fraŭlino, mi petas, jen estas seĝo."

La vestermanĝo estis simpla. Supo estis alportata sur granda plado. La vulpo per sia lango (siis suussa olevan kielen kanssa) englutis la tutan supon rapide, sed la cikonio per sia longa beko (nokka) ne povis kapti eĉ unu guton da supo, ĉar la plado estis tro plata (litteä).

Ŝi estis tre malkontenta, sed ne montris sian malkontentecon (tyytymätön, mutta ei näyttänyt sitä). Ŝi paroladis kaj ŝercadis gaje (pilaili iloisesti). kaj ĉe la fino de l' vespero ŝi diris al la vulpo:

-"Kara sinjoro, mi estas ĉiam sola hejme, kaj tio ne estas tre gaja. Ĉu vi farus al mi la grandan plezuron tagmanĝi morgaŭ kun mi? Vi estis tiel afabla al mi, ke mi tre deziras akcepti vin ankaŭ en mia hejmo!"

La vulpo tre ĝojis:

-"Mil dankojn, fraŭlino, certe mi venos kun plej granda plezuro. Je kioma horo?"

-"Je la unua posttagmeze mi atendos vin", respondis la cikonio, kaj ŝi aldiris: "Ĝis revido!"

La postan tagon la vulpo ripozis la tutan matenon. "Kial mi laborus la laciĝus ĉasante kokinojn (pyydystää kanoja)?" li pensis , "la cikonio estas riĉa, kaj mi certe havos bonegan manĝon."

Tre malsata (nälkäinen), li alvenis al la hejmo de la cikonio jam duonan horon (jo puolta tuntia ennen) antaŭ la ĝusta tempo (ennen sovittua aikaa).

-"Ho, kia suprizo", ekkriis la cikonio, malfermante la pordon, "mi tre ĝojas, ke vi venis tiel frue; la tagmanĝo estas tute preta."

Bonan odoron de rostita viando flaris la vulpo (paistetun lihan tuoksu) kun antaŭĝojo. Ambaŭ sidiĝis ĉe bela tableto, kaj oni alportis la viandon. Ĝi estis en granda, alta porcelana (posliininen) vazo kun la plej delikata ornamaĵoj (ornamentti).

-"Tiu ĉi vazo devenas de malproksima (kaukainen) lando", klarigis la cikonio, kuzino mia ĝin al mi donacis (serkku lahjoitti); ekmanĝu, Sinjoro Vulpo, ekmanĝu; mi mem rostis la viandon."

Sed jam la vulpo, pala kaj hontanta (häveten), sidis malgaje: La kolo de la vazo estis tiel mallarĝa kaj longa, ke li ne povis atingi la viandon, kaj li vane provis enmeti sian nazegon (kuono) en la truon de l' la vazo.

Dume (sillä aikaa; kun taas) la cikonio per sia longa beko (nokka) rapide manĝis la tutan viandon.La vulpo ne atendis la finon de l' tagmanĝo. Li diris:

-Pardonu min, fraŭlino, sed mi havas gravan aferon tre urĝan (kiireellinen), kaj mi devas foriri."

Li kuris kaj kuradis la tutan posttagmezon kaj estis kolera kaj hontanta, ke li ne vidis ĉiujn kokinojn, kiuj ridis je li pasanta. Kiam la nokto venis, la cikonio estis ankoraŭ ridanta en sia hejmo.